W ostatnich latach przedszkola prywatne staja się prawdziwą potęgą. Są popularne, znane w każdym mieście i bardzo cenione.
Sukces ten można upatrywać w tym, że w takich przedszkolach wykorzystywane sa najnowsze techniki edukacji przedszkolnej. Mnie zaskoczyły dwie. Przedszkole Montessori i steinerowskie. Oba rodzaje placówek za główny cel stawiają sobie nie tylko zabawę dzieci, ale przede wszystkim naukę.
W jednym i drugim dzieci przede wszystkim uczą się, rozwijają wyobraźnię, ćwiczą, aby potrafić wykonać codzienne czynności. Oczywiście ma to formę zabawy, jednak dużo poważniejszej niż w klasycznym przedszkolu.
Ktoś mógłby powiedziec, że dzieje się to z krzywdą dla dziecka. Myślę, że tak nie jest. Należy pamiętać, że dzieci nie widzą innych przedszkoli, więc własnie takie jest tym, które cenią, nie mają żadnego punktu odniesienia. Nie wiem tylko, dlaczego takie nowoczesne metody edukacji przedszkolnej nie sa modne w mniejszych miejscowościach.
Uważam, że spełniłby tam swoją rolę. Jednak, myślę, że nie szybko takie nowości dotrą do mniejszych miast czy wsi. Jednak mam nadzieję, że kiedyś to nastąpi. Czas, aby mieszkańcy takich rejonów mieli okazje się przekonać, że przedszkole publiczne z panią przedszkolanką z sąsiedztwa to nie jest szczyt możliwości.
Jedyna możliwością dotarcia takich przedszkoli do mniejszych miejscowości jest ich dotowanie. Zastanawiam się jednak, który urząd wyraziłby na to zgodę, gdy często nie ma pieniędzy na utrzymanie przedszkoli typowo publicznych?
